Portret kobiecy: "Wiosna"

Portret kobiecy: "Wiosna"

P O Ś W I Ę C E N I E «czyn ofiarny, pełen bohaterstwa i samozaparcia; też: gotowość do ponoszenia ofiar» Poświęcenie ma wiele twarzy. Może oznaczać rezygnowanie, czekanie, zostanie, a czasem ruszanie w zupełnie nową stronę. Ale czym jest dla nas, kobiet? Matka, żona, siostra, córka – wydaje się, że kategoria poświęcenia na stałe wpisała się w nasze społeczne role. Co innego jednak poświęcić swój czas, żeby pomóc przyjaciółce, a co innego poświęcić całe swoje życie, żeby opiekować się chorą matką, ojcem czy mężem. W spektaklu „Wiosna” pierwsza kwestia Moniki, która powraca z biegania brzmi: wszystko z nim dobrze? Zaś przy kolejnym pojawieniu się na scenie, postać mówi: tęsknie za teatrem. Co czuje kobieta, która rezygnuje ze swoich marzeń na rzecz rodziny? Kobieta, która każdego dnia oddaje całą energię innej osobie? I której poświęcenia z przeszłości determinują całą przyszłość i teraźniejszość? Najbliższemu PORTRETOWI KOBIECEMU będzie przyświecać pytanie: czy poświęcenie to świadomy wybór czy przymus wpisany w nasze role społeczne? Zastanowimy się nad tym, w jak dużym stopniu poświęcenie determinuje nasze życie. I czy zawsze jest ono konieczne…?
Aktualności: